/slàːʋa/
IzvorFrom Proto-Slavic *slava. First attested in the 10th century.
Oblikesláva(canonical, feminine) · sláva(nominative, singular) · sláve(genitive, singular) · slávi(dative, singular) · slávo(accusative, singular) · slávi(locative, singular) · slávo(instrumental, singular)