/sɔ̀ːkɔl/
IzvorFrom Proto-Slavic *sokolъ. First attested in the 18th century.
Oblikesókol(animate, canonical, masculine) · sôkol(nominative, singular) · sokôla(dual, nominative) · sokôli(nominative, plural) · sokôla(genitive, singular) · sokôlov(dual, genitive) · sokôlov(genitive, plural) · sokôlu(dative, singular) · sokôloma(dative, dual) · sokôlom(dative, plural) · sokôla(accusative, singular) · sokôla(accusative, dual) · sokôle(accusative, plural) · sokôlu(locative, singular) · sokôlih(dual, locative) · sokôlih(locative, plural) · sokôlom(instrumental, singular) · sokôloma(dual, instrumental) · sokôli(instrumental, plural)