/tɔ̀ːrək/
IzvorFrom Proto-Slavic *vъtorъkъ, from *vъtorъ (“second”). First attested in the 16th century.
Obliketórək(canonical, inanimate, masculine) · tôrek(nominative, singular) · tôrka(dual, nominative) · tôrki(nominative, plural) · tôrka(genitive, singular) · tôrkov(dual, genitive) · tôrkov(genitive, plural) · tôrku(dative, singular) · tôrkoma(dative, dual) · tôrkom(dative, plural) · tôrek(accusative, singular) · tôrka(accusative, dual) · tôrke(accusative, plural) · tôrku(locative, singular) · tôrkih(dual, locative) · tôrkih(locative, plural) · tôrkom(instrumental, singular) · tôrkoma(dual, instrumental) · tôrki(instrumental, plural)