/ʋràːta/
OriginInherited from Proto-Slavic *vorta. First attested in the 16th century.
Formsvráta(canonical, neuter, plural) · vráta(nominative, plural) · vrát(genitive, plural) · vrátom(dative, plural) · vráta(accusative, plural) · vrátih(locative, plural) · vráti(instrumental, plural)