/fǐtiːʎ/
ПореклоBorrowed from Ottoman Turkish فتیل (fitil).
Облицифѝтӣљ(canonical, inanimate, masculine) · fìtīlj(romanization) · фѝтӣљ(nominative, singular) · фитиљи(nominative, plural) · фити́ља(genitive, singular) · фитиља(genitive, plural) · фитиљу(dative, singular) · фитиљима(dative, plural) · фитиљ(accusative, singular) · фитиље(accusative, plural) · фитиљу(singular, vocative) · фитиљи(plural, vocative) · фитиљу(locative, singular) · фитиљима(locative, plural) · фитиљем(instrumental, singular) · фитиљима(instrumental, plural)