OriginFrom Old Swedish hætta, Old Norse hetta, from Proto-Germanic *hattijǭ.
Formshätta(indefinite, nominative, singular) · hättas(genitive, indefinite, singular) · hättan(definite, nominative, singular) · hättans(definite, genitive, singular) · hättor(indefinite, nominative, plural) · hättors(genitive, indefinite, plural) · hättorna(definite, nominative, plural) · hättornas(definite, genitive, plural)