UrsprungInherited from Old Norse kífa, from Proto-Germanic *kībaną.
- deponentto bicker, to argue
Formerkivas(present) · kivades(preterite) · kivats(supine) · kivas(imperative) · -(active, infinitive) · kivas(infinitive, passive) · -(active, supine) · kivats(passive, supine) · -(active, imperative) · kivas(imperative, passive) · -(active, archaic, error-unrecognized-form) · kivens(archaic, error-unrecognized-form, passive) · -(active, indicative, present) · -(active, indicative, past) · kivas(indicative, passive, present) · kivades(indicative, passive, past) · -(active, archaic, error-unrecognized-form, present) · -(active, archaic, error-unrecognized-form, past) · kivas(archaic, error-unrecognized-form, passive, present) · kivades(archaic, error-unrecognized-form, passive, past)