Ursprung. Compare Icelandic kræla (“to move”).
Formerkrälar(present) · krälade(preterite) · krälat(supine) · kräla(imperative) · kräla(active, infinitive) · krälas(infinitive, passive) · krälat(active, supine) · krälats(passive, supine) · kräla(active, imperative) · -(imperative, passive) · krälen(active, archaic, error-unrecognized-form) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive) · krälar(active, indicative, present) · krälade(active, indicative, past) · krälas(indicative, passive, present) · krälades(indicative, passive, past) · kräla(active, archaic, error-unrecognized-form, present) · krälade(active, archaic, error-unrecognized-form, past) · krälas(archaic, error-unrecognized-form, passive, present) · krälades(archaic, error-unrecognized-form, passive, past)