/t͡ʃe.ˈʃit/
- aynı türden olan şeylerin bazı özelliklerle ayrılan öbeklerinden her biri, nev, tür
“Güçlüğün hiçbir çeşidinden yılmamak, dil arıtıcısı olmanın vazgeçilmez bir koşuludur.”
- canlıların bölümlenmesinde, fertlerden oluşan, türden daha küçük birlik
- türlü
“Bu camilerin her biri başka planda başka çeşittir.”
Biçimlerçeşidi(accusative) · çeşitler(plural) · çeşit(singular, nominative) · çeşitler(plural, nominative) · çeşidi(singular, accusative) · çeşitleri(plural, accusative) · çeşide(singular, dative) · çeşitlere(plural, dative) · çeşitte(singular, locative) · çeşitlerde(plural, locative) · çeşitten(singular, ablative) · çeşitlerden(plural, ablative) · çeşidin(singular, genitive) · çeşitlerin(plural, genitive) · çeşidim(possessive, singular, first-person, nominative) · çeşitlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · çeşidimi(possessive, singular, first-person, accusative) · çeşitlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · çeşidime(possessive, singular, first-person, dative) · çeşitlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)