ørˈdec, ørdekˈleɾ
- Perde ayaklılardan, evcil ve yabani türleri bulunan su kuşu; badi, badik, (Anas)
“Üç ördek onları görünce paytak paytak kaçıştılar.”
- Yataktan kalkamayacak durumdaki erkek hastaların içine idrarlarını yaptıkları kap; lazımlık, oturak.
- slangOtobüs ve minibüs sürücülerinin yollardan aldıkları biletsiz yolcular için kullandıkları bir söz.
- slangHile ile para sızdırılacak kimse; enayi.
- Kahramanmaraş ili Afşin ilçesine bağlı bir köy.
Formsördeği(accusative) · ördekler(plural) · ördek(singular, nominative) · ördekler(plural, nominative) · ördeği(singular, accusative) · ördekleri(plural, accusative) · ördeğe(singular, dative) · ördeklere(plural, dative) · ördekte(singular, locative) · ördeklerde(plural, locative) · ördekten(singular, ablative) · ördeklerden(plural, ablative) · ördeğin(singular, genitive) · ördeklerin(plural, genitive) · ördeğim(possessive, singular, nominative) · ördeklerim(possessive, plural, nominative) · ördeğimi(possessive, singular, accusative) · ördeklerimi(possessive, plural, accusative) · ördeğime(possessive, singular, dative) · ördeklerime(possessive, plural, dative)