KökenRusça шаман (ru) (şaman) (shaman) < Ana Tunguzca šaman (bilgili kişi)
Tungus diline nereden geldiği kesin olmamakla beraber Çince sha men "沙门，沙弥" (Budist keşiş) söz öbeğinden, buraya Pali dilinde "samaṇa"dan, son olarak da Sanskritçe śramana (budist çileci), śramati (yorulan), shramana (gezgin keşiş) den geldiği söylenir. Burada "yürük"te olduğu gibi yürümek, gezgin olmak bağlantısı ilginçtir. Daha önce de ifade edildiği ve malum olduğu üzere, Türkçe Sanskritçeden en çok etkilenen dillerden biridir.
- şamanizm inancında din adamına verilen isim
- belirli bir aşiret topluluğunun dinindeki medyumluk yapan ve ruhlar alemiyle bağlantısını kuran kişiye verilen ad
- kam veya qam
BiçimlerŞaman'ı(accusative) · şamanı(accusative) · şamanlar(plural) · şaman(singular, nominative) · şamanlar(plural, nominative) · şamanı(singular, accusative) · şamanları(plural, accusative) · şamana(singular, dative) · şamanlara(plural, dative) · şamanda(singular, locative) · şamanlarda(plural, locative) · şamandan(singular, ablative) · şamanlardan(plural, ablative) · şamanın(singular, genitive) · şamanların(plural, genitive) · şamanım(possessive, singular, first-person, nominative) · şamanlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · şamanımı(possessive, singular, first-person, accusative) · şamanlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · şamanıma(possessive, singular, first-person, dative)