/ʃo.fœɾ/
KökenFransızca chauffeur sözcüğünden nakledildi.
- Araba süren kişi, sürücü
- Mesleği araba kullanmak olan kişi, arabacı
“Savcı öne, şoförün yanına oturmak istedi.”
Biçimlerşoförü(accusative) · şoförler(plural) · şoför(singular, nominative) · şoförler(plural, nominative) · şoförü(singular, accusative) · şoförleri(plural, accusative) · şoföre(singular, dative) · şoförlere(plural, dative) · şoförde(singular, locative) · şoförlerde(plural, locative) · şoförden(singular, ablative) · şoförlerden(plural, ablative) · şoförün(singular, genitive) · şoförlerin(plural, genitive) · şoförüm(possessive, singular, first-person, nominative) · şoförlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · şoförümü(possessive, singular, first-person, accusative) · şoförlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · şoförüme(possessive, singular, first-person, dative) · şoförlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)