/aːheɲc/
KökenOsmanlı Türkçesi آهنك sözcüğünden devralındı, Farsça آهنگ sözcüğünden
- uyum, armoni
“Sesi alaylı bir ahenkle kadının kulaklarına çarptı.”
- uzlaşma
“Biz bu işin içine girmeyelim. Ahengi bozarız.”
- ezgi
“Tamtamların yeni ahengiyle raks başladı.”
Biçimlerahengi(accusative) · ahenkler(plural)