KökenOsmanlı Türkçesi اخلاف (ahlâf) sözcüğünden alıntıdır. Bu Osmanlı Türkçesi sözcük ise Arapça خَلَف (ḫalef) sözcüğünün çoğulu olan أَخْلَاف (ʾaḫlāf) sözcüğünden alıntıdır.
Biçimlerahlafı(accusative) · ahlaflar(plural) · ahlaf(singular, nominative) · ahlaflar(plural, nominative) · ahlafı(singular, accusative) · ahlafları(plural, accusative) · ahlafa(singular, dative) · ahlaflara(plural, dative) · ahlafta(singular, locative) · ahlaflarda(plural, locative) · ahlaftan(singular, ablative) · ahlaflardan(plural, ablative) · ahlafın(singular, genitive) · ahlafların(plural, genitive) · ahlafım(possessive, singular, first-person, nominative) · ahlaflarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · ahlafımı(possessive, singular, first-person, accusative) · ahlaflarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · ahlafıma(possessive, singular, first-person, dative) · ahlaflarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)