/ɑp.tɑɫ/, [ɑp.t̟ʰɑɫ̟̊]
KökenArapça أَبْدَلُ (ʾebdelü) sözcüğünden
- zekâsı pek gelişmemiş, zekâdan mahrum kimse, mankafa, ahmak, alık, alık salık
- zekâsı pek gelişmemiş, zekâdan mahrum
- küçümseme ve azarlama bildiren bir seslenme sözü
“Aptal! Senin yerini açıkça söyledim ben.”
“Aptallar! Bu sınıfın hâli ne?! Böyle mi hoca beklenir??”
Biçimleraptalı(accusative) · aptallar(plural)