/as.ˈcer/
KökenOsmanlı Türkçesi عسكر, Arapça عَسْكَر (ʿaskar).
- Orduda görev yapan erden generale kadar herkes; leşker.
- Askerlik görevi veya ödevi.
- Ordunun er sınıfından olan kimse; çeri.
- Topluluk düzenine saygısı olan, disiplinli kimse.
- Yurdunu iyi koruyan, kahraman özelliği taşıyan.
Biçimleraskeri(accusative) · askerler(plural) · asker(singular, nominative) · askerler(plural, nominative) · askeri(singular, accusative) · askerleri(plural, accusative) · askere(singular, dative) · askerlere(plural, dative) · askerde(singular, locative) · askerlerde(plural, locative) · askerden(singular, ablative) · askerlerden(plural, ablative) · askerin(singular, genitive) · askerlerin(plural, genitive) · askerim(possessive, singular, nominative) · askerlerim(possessive, plural, nominative) · askerimi(possessive, singular, accusative) · askerlerimi(possessive, plural, accusative) · askerime(possessive, singular, dative) · askerlerime(possessive, plural, dative)