/baʃ.ˈka/
KökenOsmanlı Türkçesi باشقه.
- ayrıca, üstelik, bir yana anlamlarında -den başka şeklinde kullanılan söz
“Ankara'dan başka yer bilmez o.”
“Birinden yardım istemekten başka çıkar yol yoktu ve ben yardım isteyeceğime ölmeyi yeğlerdim.”
- bilinenden ayrı, değişik, farklı
“Başka bir şeyi daha aklıma iyice sokuyordum.”
- nitelik yönünden alışılmışın dışında bir üstünlüğü olan
“Bütün bunlar beni herkesten başka bir insan yapmıyor.”
Biçimlerdaha başka(comparative) · en başka(superlative)