/ba.ˈd͡ʒac/
KökenEski Türkçe. Bu şekliyle kelime tarihî metinlerde ve Oğuz grubu dışındaki Türk lehçelerinde kullanılmamaktadır. H. Eren kelimenin Farsça pa-/pay- (ayak) kökünden -ak ekiyle türetildiğini savunur. Bize göre kelimenin Türkçe but kökünden gelmiş olması mümkündür. but-kak (-g- ünsüz tekleşmesi, -g->-c- sızıcılaşma temayülü ve uzunluktan kaynaklanan ünlü genişlemesi (u>a) ile açıklanabilir. Eski Türkçedeki pek çok uzun dar ünlü, Türkiye Türkçesinde genişlemiştir (ti- > de-, bil> bel, yi- > yevb.). Türkçede bu kelime ile anlam ilgisi bulunan budak, organ adından aktarılmış olmalıdır. Türkçe but ile Farsça pa(y) sonradan karışmış olabilir. Ancak -ak (<-gak) eki Türkçedir.
- Vücudun kasıktan tabana kadar olan bölümü.
- Hayvanlarda yürümeye veya atlamaya yarayan organ.
- ayak
“İpleri sedirlerin bacaklarına doladılar.”
- İskambil kâğıtları içinde üzerinde genç erkek resmi olan kâğıt; oğlan, vale.
Biçimlerbacağı(accusative) · bacaklar(plural) · bacak(singular, nominative) · bacaklar(plural, nominative) · bacağı(singular, accusative) · bacakları(plural, accusative) · bacağa(singular, dative) · bacaklara(plural, dative) · bacakta(singular, locative) · bacaklarda(plural, locative) · bacaktan(singular, ablative) · bacaklardan(plural, ablative) · bacağın(singular, genitive) · bacakların(plural, genitive) · bacağım(possessive, singular, first-person, nominative) · bacaklarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · bacağımı(possessive, singular, first-person, accusative) · bacaklarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · bacağıma(possessive, singular, first-person, dative) · bacaklarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)