/bah.ˈt͡ʃe/
KökenOsmanlı Türkçesi باغچه (bāçe), o da Farsça باغ (bāġça) (باغ + چه).
- Osmaniye ilinin bir ilçesi
- Ağrı ili Tutak ilçesine bağlı bir köy
- Bitlis ili Ahlat ilçesine bağlı bir köy
- Diyarbakır ili Bismil ilçesine bağlı bir köy
- Diyarbakır ili Silvan ilçesine bağlı bir köy
- Erzurum ili Horasan ilçesine bağlı bir köy
- Muş ili Malazgirt ilçesine bağlı bir köy
- Osmaniye ili Merkez ilçesine bağlı bir köy
- Adana ili Karataş ilçesine bağlı bir belde
- Adana ili Karataş ilçesine bağlı bir belediye
- insanların tabiat ve temel ihtiyaçlarının karşılandığı alan
- bostan
- sebze ve meyve, çiçek veya ağaç yetiştirilen yer
“Alevi ve bağrışmaları gören kadın erkek herkes evimizin bahçesine doldu.”
BiçimlerBahçe'yi(accusative) · bahçeyi(accusative) · bahçeler(plural) · bahçe(singular, nominative) · bahçeler(plural, nominative) · bahçeyi(singular, accusative) · bahçeleri(plural, accusative) · bahçeye(singular, dative) · bahçelere(plural, dative) · bahçede(singular, locative) · bahçelerde(plural, locative) · bahçeden(singular, ablative) · bahçelerden(plural, ablative) · bahçenin(singular, genitive) · bahçelerin(plural, genitive) · bahçem(possessive, singular, first-person, nominative) · bahçelerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · bahçemi(possessive, singular, first-person, accusative) · bahçelerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · bahçeme(possessive, singular, first-person, dative)