[bɛ.ˈbɛk̚]
KökenOsmanlı Türkçesi ببك (bebek). Başkurtça бәпәй (bäpäy) ile eş asıllı, Kırım Tatarca bebey ile eş asıllı, Kazakça бөбек (böbek) ile eş asıllı, Tatarca бәбәй (bäbäy) ile eş asıllı, Türkmence bäbek ile eş asıllı, Uygurca بوۋاق (bowaq) ile eş asıllı, v.s.
- Anadolu’da ilkel bir kukla oyunu
- hayatın ilk evrelerindeki insan yavrusu
- kucak veya meme çocuğu, kucak çağındaki çocuk
- form-of, short-formgöz bebeği kavramının kısa şekli
- bez, tahta, plastik, porselen v.s.'den yapılan bebek şeklindeki oyuncak
- sevgi bildiren bir seslenme sözü
- Adıyaman ili Merkez ilçesine bağlı bir köy
- Aksaray ili Merkez ilçesine bağlı bir köy
- İstanbul'un Beşiktaş ilçesine bağlı bir semti
Biçimlerbebeği(accusative) · bebekler(plural) · bebek(singular, nominative) · bebekler(plural, nominative) · bebeği(singular, accusative) · bebekleri(plural, accusative) · bebeğe(singular, dative) · bebeklere(plural, dative) · bebekte(singular, locative) · bebeklerde(plural, locative) · bebekten(singular, ablative) · bebeklerden(plural, ablative) · bebeğin(singular, genitive) · bebeklerin(plural, genitive) · bebeğim(possessive, singular, first-person, nominative) · bebeklerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · bebeğimi(possessive, singular, first-person, accusative) · bebeklerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · bebeğime(possessive, singular, first-person, dative) · bebeklerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)