/bɛlˈci/
KökenOsmanlı Türkçesi بلكه (belki) sözcüğünden devralındı, Farsça بلکه (balke) sözcüğünden; Arapça بَلْ (bel) + Farsça که.
- Muhtemel olarak; belkim, herhâlde.
“İşte en basit bir sebep. Belki sadeliğinden tuhaf geliyor insana.”
- Olabilir ki; belkim.
“Belki bir sabah vakti, belki bir gece yarısı. Artık nefes almayı bırakıp gideceğiz.”