[sɛn.ˈdɛ]
- köle, kul
“Aynı zamanda, bu has ve vefakâr bendesine mim koymuştu.”
- sen zamirinin bulunma hâli
Biçimlerbendeyi(accusative) · bendeler(plural) · bendesi(possessive) · bende(singular, nominative) · bendeler(plural, nominative) · bendeyi(singular, accusative) · bendeleri(plural, accusative) · bendeye(singular, dative) · bendelere(plural, dative) · bendede(singular, locative) · bendelerde(plural, locative) · bendeden(singular, ablative) · bendelerden(plural, ablative) · bendenin(singular, genitive) · bendelerin(plural, genitive) · bendem(possessive, singular, first-person, nominative) · bendelerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · bendemi(possessive, singular, first-person, accusative) · bendelerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · bendeme(possessive, singular, first-person, dative)