/de.ˈsen/
- çini, kâğıt, kumaş, tahta v.s. yüzeylerin üzerine yapılan çizim
- çini, kâğıt, kumaş, tahta v.s. yüzeylerin üzerinde varlıkları, nesneleri belirli çizgilerle gösterme, tasvir etme
- görsel bir etki meydana getirmek amacıyla yapılmış çizgi resimlerin hepsi
- desen yapma sanatı
- form-ofdemek (eylem) sözcüğünün dilek-şart kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi
Formsdeseni(accusative) · desenler(plural) · desen(singular, nominative) · desenler(plural, nominative) · deseni(singular, accusative) · desenleri(plural, accusative) · desene(singular, dative) · desenlere(plural, dative) · desende(singular, locative) · desenlerde(plural, locative) · desenden(singular, ablative) · desenlerden(plural, ablative) · desenin(singular, genitive) · desenlerin(plural, genitive) · desenim(possessive, singular, first-person, nominative) · desenlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · desenimi(possessive, singular, first-person, accusative) · desenlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · desenime(possessive, singular, first-person, dative) · desenlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)