/ˈdev.ɾe/
KökenOsmanlı Türkçesi دوره sözcüğünden devralındı, Arapça دَوْرَة (devra) sözcüğünden.
- Amasya ili Taşova ilçesine bağlı bir köy.
- Belirlenmiş zaman dilimi, fasıl.
“Bu kadar uzun bir bekleyiş devresi, tatsız ara veriş yeter.”
- form-of, short-formelektrik devresi kavramının kısa şekli
- dialectalTers, yanlış bir şekilde.
“Sarıldı boynuma ağlama deyi. Hotozumu devre bağlama deyi.”
BiçimlerDevre'yi(accusative) · devreyi(accusative) · devreler(plural) · devre(singular, nominative) · devreler(plural, nominative) · devreyi(singular, accusative) · devreleri(plural, accusative) · devreye(singular, dative) · devrelere(plural, dative) · devrede(singular, locative) · devrelerde(plural, locative) · devreden(singular, ablative) · devrelerden(plural, ablative) · devrenin(singular, genitive) · devrelerin(plural, genitive) · devrem(possessive, singular, first-person, nominative) · devrelerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · devremi(possessive, singular, first-person, accusative) · devrelerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · devreme(possessive, singular, first-person, dative)