/diˈɫim/
- Bir bütünden kesilmiş veya ayrılmış ince, yassı parça.
“Ekmek satan yer yokmuş, bir dilim kek alabilmek üzere bir pastacıya giriyorum.”
- Radyatör parçalarından her biri.
- Değişik anlatı türü, bilmece, efsane, masal v.s. bir metnin, bir eserin aslından az çok ayrılan değişik biçimli olanı.
- Belli ölçülere göre oluşmuş bölüm.
- form-ofdil sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi
- Bir soyadı. Kesik, bölüm, bölünmüş, biçimlenmiş
Biçimlerdilimi(accusative) · dilimler(plural) · dilim(singular, nominative) · dilimler(plural, nominative) · dilimi(singular, accusative) · dilimleri(plural, accusative) · dilime(singular, dative) · dilimlere(plural, dative) · dilimde(singular, locative) · dilimlerde(plural, locative) · dilimden(singular, ablative) · dilimlerden(plural, ablative) · dilimin(singular, genitive) · dilimlerin(plural, genitive) · dilimim(possessive, singular, nominative) · dilimlerim(possessive, plural, nominative) · dilimimi(possessive, singular, accusative) · dilimlerimi(possessive, plural, accusative) · dilimime(possessive, singular, dative) · dilimlerime(possessive, plural, dative)