/duj.ˈɡu/
- Duyularla algılama; his, ihtisas
- Belirli nesne, olay veya bireylerin insanın iç dünyasında uyandırdığı izlenim; kalp.
“Bu laflarda gerçek payı ne kadar çoksa duygu payı da ondan az değildir.”
- Nesneleri veya olayları ahlaki ve estetik yönden değerlendirme yeteneği.
- Kendine özgü bir ruhsal hareket ve hareketlilik.
“Bütün bu hatıraların yerini bir tek duygu, fena bir duygu, 'fenayım, fena oluyorum, çok fenayım' duygusu kapladı.”
- önsezi
“Yolunuzu değiştirmeniz lazım geldiğini de sezecek kadar bir duygum vardır.”
- Bir kavramın algılanmasından ortaya çıkan durum.
Biçimlerduyguyu(accusative) · duygular(plural) · duygu(singular, nominative) · duygular(plural, nominative) · duyguyu(singular, accusative) · duyguları(plural, accusative) · duyguya(singular, dative) · duygulara(plural, dative) · duyguda(singular, locative) · duygularda(plural, locative) · duygudan(singular, ablative) · duygulardan(plural, ablative) · duygunun(singular, genitive) · duyguların(plural, genitive) · duygum(possessive, singular, first-person, nominative) · duygularım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · duygumu(possessive, singular, first-person, accusative) · duygularımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · duyguma(possessive, singular, first-person, dative) · duygularıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)