/ec.ˈlem/
- vücut kemiklerinin uç uca veya kenar kenara gelip birleştiği yer
Formseklemi(accusative) · eklemler(plural) · eklem(singular, nominative) · eklemler(plural, nominative) · eklemi(singular, accusative) · eklemleri(plural, accusative) · ekleme(singular, dative) · eklemlere(plural, dative) · eklemde(singular, locative) · eklemlerde(plural, locative) · eklemden(singular, ablative) · eklemlerden(plural, ablative) · eklemin(singular, genitive) · eklemlerin(plural, genitive) · eklemim(possessive, singular, first-person, nominative) · eklemlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · eklemimi(possessive, singular, first-person, accusative) · eklemlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · eklemime(possessive, singular, first-person, dative) · eklemlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)