/eɾ.ˈmec/
KökenOsmanlı Türkçesi ارمق (ermek) sözcüğünden devralındı.
- Yetişip dokunmak.
- Belli bir yere, bir noktaya varmak, vâsıl olmak, erişmek:
- İstenen veya özlenen bir duruma, belli bir merhaleye ulaşmak, kavuşmak, nâil olmak.
- Gelmek, gelip çatmak, erişmek.
- Olgun ve yetişkin duruma gelmek, olgunlaşmak, olmak.
“Arpalar erdi de gelin, girdik yolmaya”
- Kendini Tanrı yoluna vermiş kimse insanüstü kutsal bir aşamaya ulaşması.
Biçimlererer(third-person, singular, present) · erdim(positive, singular, definite, past) · erdin(positive, singular, definite, past) · erdi(positive, singular, definite, past) · erdik(positive, plural, definite, past) · erdiniz(positive, plural, definite, past) · erdiler(positive, plural, definite, past) · erdiydim(positive, singular, definite, past) · erdiydin(positive, singular, definite, past) · erdiydi(positive, singular, definite, past) · erdiydik(positive, plural, definite, past) · erdiydiniz(positive, plural, definite, past) · erdiydiler(positive, plural, definite, past) · erdiysem(positive, singular, definite, past, conditional) · erdiysen(positive, singular, definite, past, conditional) · erdiyse(positive, singular, definite, past, conditional) · erdiysek(positive, plural, definite, past, conditional) · erdiyseniz(positive, plural, definite, past, conditional) · erdiyseler(positive, plural, definite, past, conditional) · erdilerse(positive, plural, definite, past, conditional)
Kaynak: Wiktionary