/eɾ.ˈmiʃ/
- Gaziantep ili Oğuzeli ilçesine bağlı bir köy.
- Dinî inançlara göre kendisinde fevkalade manevî güç bulunan kişi
“Anadolu ermişlerinin hikâyesini de kendine özgü üslubuyla anlatmıştır.”
- form-ofer ol (eylem) sözcüğünün belirtilmemiş çekimi
- form-ofermek (eylem) sözcüğünün bildirme kipi belirsiz geçmiş zaman basit üçüncü tekil şahıs olumlu çekimi
BiçimlerErmiş'i(accusative) · Ermiş(singular, nominative) · Ermiş'i(singular, accusative) · Ermiş'e(singular, dative) · Ermiş'te(singular, locative) · Ermiş'ten(singular, ablative) · Ermiş'in(singular, genitive) · Ermiş'im(possessive, singular, first-person, nominative) · Ermiş'imi(possessive, singular, first-person, accusative) · Ermiş'ime(possessive, singular, first-person, dative) · Ermiş'imde(possessive, singular, first-person, locative) · Ermiş'imden(possessive, singular, first-person, ablative) · Ermiş'imin(possessive, singular, first-person, genitive) · Ermiş'in(possessive, singular, second-person, nominative) · Ermiş'ini(possessive, singular, second-person, accusative) · Ermiş'ine(possessive, singular, second-person, dative) · Ermiş'inde(possessive, singular, second-person, locative) · Ermiş'inden(possessive, singular, second-person, ablative) · Ermiş'inin(possessive, singular, second-person, genitive) · Ermiş'i(possessive, singular, third-person, nominative)