- Bir soyadı. Evine, evcimen
- eve ve insana alışmış, kendisinden yararlanabilen (hayvan), ehlî, yabanî karşıtı
“Ham ağaçları evcile çeviririm, aşı yapmayı bilirim, budamayı bilirim.”
- yerli
“Bunları kimi kez öteki türlerden özellikle toplumsal ve evcil dramlardan ayırmak kolay değildir.”
BiçimlerEvcil'i(accusative) · daha evcil(comparative) · en evcil(superlative)