fiˈjat
KökenArapça فِيَّةٌ (fiyyetün)
- Alım veya satımda bir şeyin para karşılığındaki değeri; eder, paha
“Fiyatı her ne ise derhâl tediye ederim.”
- Bir mal veya hizmet için uygun görülen para karşılığı.
- Bir değer ile para birimi arasındaki ilişki:
“Fiyat yükselişlerini de beş yüz mislinde durdurmayı bildi.”
Biçimlerfiyatı(accusative) · fiyatlar(plural) · fiyat(singular, nominative) · fiyatlar(plural, nominative) · fiyatı(singular, accusative) · fiyatları(plural, accusative) · fiyata(singular, dative) · fiyatlara(plural, dative) · fiyatta(singular, locative) · fiyatlarda(plural, locative) · fiyattan(singular, ablative) · fiyatlardan(plural, ablative) · fiyatın(singular, genitive) · fiyatların(plural, genitive) · fiyatım(possessive, singular, first-person, nominative) · fiyatlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · fiyatımı(possessive, singular, first-person, accusative) · fiyatlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · fiyatıma(possessive, singular, first-person, dative) · fiyatlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)