/ɡø.ˈɾev/
- bir cismin veya kişinin yaptığı iş
- fonksiyon, işlev
- resmî iş, misyon
“Cavit Bey görevi ona verdiği gün Abdi Bey çok sevinmişti.”
- kişiye veya kurula verilen özel amaçlı iş, vazife
- bir cümlede bir dil biriminin öbür birimlerle ilişkisi aracılığıyla yerine getirdiği iş
- organ veya hücrenin yaptığı iş
- değerin başka değerlerle olan ilişkisi
Biçimlergörevi(accusative) · görevler(plural) · görev(singular, nominative) · görevler(plural, nominative) · görevi(singular, accusative) · görevleri(plural, accusative) · göreve(singular, dative) · görevlere(plural, dative) · görevde(singular, locative) · görevlerde(plural, locative) · görevden(singular, ablative) · görevlerden(plural, ablative) · görevin(singular, genitive) · görevlerin(plural, genitive) · görevim(possessive, singular, first-person, nominative) · görevlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · görevimi(possessive, singular, first-person, accusative) · görevlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · görevime(possessive, singular, first-person, dative) · görevlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)