/i.daː.ˈɾe/
KökenOsmanlı Türkçesi اداره, Arapça إدَارَة (ʾidāra).
- Yönetme, çekip çevirme; güdüm, yönetim
“Bu zat, propagandayı tertip ve idareye memur imiş.”
- Ülke işlerinin yürütülmesi, kamuya ilişkin hizmetlerin bütünü.
- Bir kurum veya kuruluşun yönetildiği yer veya makam:
- Bir kurumun işlerini yürüten kurul
“Gazete idaresi tarafından zarf kazara açılmış.”
- tutum
“Birdenbire, elindeki suyu günlerce idareye mecbur bir kazazede hâline geldim.”
- İdare kandili veya lambası.
- Hoş görme, göz yumma.
- yetinme
“Bu son hatıralarla sonuna kadar idareye çalışıyorum.”
Biçimleridareyi(accusative) · idareler(plural) · idare(singular, nominative) · idareler(plural, nominative) · idareyi(singular, accusative) · idareleri(plural, accusative) · idareye(singular, dative) · idarelere(plural, dative) · idarede(singular, locative) · idarelerde(plural, locative) · idareden(singular, ablative) · idarelerden(plural, ablative) · idarenin(singular, genitive) · idarelerin(plural, genitive) · idarem(possessive, singular, first-person, nominative) · idarelerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · idaremi(possessive, singular, first-person, accusative) · idarelerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · idareme(possessive, singular, first-person, dative) · idarelerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)