/i.me.ˈd͡ʒe/
- Kırsal topluluklarda köyün zorunlu ve isteğe bağlı işlerinin köylülerce eşit şartlarda emek birliğiyle gerçekleştirilmesi.
- Birçok kimsenin toplanıp el birliğiyle bir kişinin veya bir topluluğun işini görmesi ve böylece işlerin sıra ile bitirilmesi.
- Günümüzde el birliği ile yapılan bütün işlere verilen addır.
Biçimlerimeceyi(accusative) · imeceler(plural) · imecesi(possessive) · imece(singular, nominative) · imeceler(plural, nominative) · imeceyi(singular, accusative) · imeceleri(plural, accusative) · imeceye(singular, dative) · imecelere(plural, dative) · imecede(singular, locative) · imecelerde(plural, locative) · imeceden(singular, ablative) · imecelerden(plural, ablative) · imecenin(singular, genitive) · imecelerin(plural, genitive) · imecem(possessive, singular, nominative) · imecelerim(possessive, plural, nominative) · imecemi(possessive, singular, accusative) · imecelerimi(possessive, plural, accusative) · imeceme(possessive, singular, dative)