/isˈpat/
KökenOsmanlı Türkçesi اثبات, o da Arapça إثْبَات (ʾis̱bāt).
- Delil ve hüccet göstererek bir şeyin gerçek yönünü ortaya çıkarma
“Benimkinin amcama ait olduğunu ispat için şahitlerim ve vesikalarım vardır.”
Biçimlerispatı(accusative) · ispatlar(plural) · ispat(singular, nominative) · ispatlar(plural, nominative) · ispatı(singular, accusative) · ispatları(plural, accusative) · ispata(singular, dative) · ispatlara(plural, dative) · ispatta(singular, locative) · ispatlarda(plural, locative) · ispattan(singular, ablative) · ispatlardan(plural, ablative) · ispatın(singular, genitive) · ispatların(plural, genitive) · ispatım(possessive, singular, first-person, nominative) · ispatlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · ispatımı(possessive, singular, first-person, accusative) · ispatlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · ispatıma(possessive, singular, first-person, dative) · ispatlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)