/cø.ˈɾyc/
KökenEski Türkçe köri (köri).
- Bir erkek ismi.
- Yozgat ili Akdağmadeni ilçesine bağlı köy
- ateşi canlandırmak için kullanılan araç
- Bazı araçların açılıp kapanabilir üst üste katlanmış bölümü:
- Havaalanında, yolcuların inişini ve binişini gerçekleştirmek üzere gövdeye yapıştırılan üstü kapalı açılır kapanır seyyar ve büyük merdiven
- Bazı müzik araçlarında hava vermeye yarayan, el veya ayakla işletilen meşin veya kâğıt bölüm:
- Akordiyon körüğü.
BiçimlerKörük'ü(accusative) · Körükler(plural) · Körük(singular, nominative) · Körük'ü(singular, accusative) · Körük'e(singular, dative) · Körük'te(singular, locative) · Körük'ten(singular, ablative) · Körük'ün(singular, genitive) · Körük'üm(possessive, singular, first-person, nominative) · Körük'ümü(possessive, singular, first-person, accusative) · Körük'üme(possessive, singular, first-person, dative) · Körük'ümde(possessive, singular, first-person, locative) · Körük'ümden(possessive, singular, first-person, ablative) · Körük'ümün(possessive, singular, first-person, genitive) · Körük'ün(possessive, singular, second-person, nominative) · Körük'ünü(possessive, singular, second-person, accusative) · Körük'üne(possessive, singular, second-person, dative) · Körük'ünde(possessive, singular, second-person, locative) · Körük'ünden(possessive, singular, second-person, ablative) · Körük'ünün(possessive, singular, second-person, genitive)