/caˈpac/
KökenOsmanlı Türkçesi قپاق (kapak) sözcüğünden devralındı, *kapɣak sözcüğünden, Ana Türkçe *kapgak sözcüğünden devralındı, *kap-.
- Her türlü kabın üstünü örtmeye veya bir deliği kapamaya yarayan nesne:
- Dolap, sandık vb.ni örtmeye yarayan parça
- Dolap kapağı
- Kitap, defter vb.nin en üstüne geçirilen, kalın kâğıt, karton, plastik vb. malzemeden yapılan kılıf; kap
- Biçilen ağaç kütüklerinin iki yanından çıkan, düzgün olmayan tahta.
- Zıvanada iki dış yan parça.
Biçimlerkapağı(accusative) · kapaklar(plural) · kapak(singular, nominative) · kapaklar(plural, nominative) · kapağı(singular, accusative) · kapakları(plural, accusative) · kapağa(singular, dative) · kapaklara(plural, dative) · kapakta(singular, locative) · kapaklarda(plural, locative) · kapaktan(singular, ablative) · kapaklardan(plural, ablative) · kapağın(singular, genitive) · kapakların(plural, genitive) · kapağım(possessive, singular, first-person, nominative) · kapaklarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · kapağımı(possessive, singular, first-person, accusative) · kapaklarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · kapağıma(possessive, singular, first-person, dative) · kapaklarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)