- İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga kenarlarından kasıklara kadar olan ön bölgesi; batın
“Şuursuz bir acele ile mahmuzlarını atının karnına vurdu.”
- döl yatağı; rahim
“Fakat karnındaki çocuk da bu insanüstü erkeğin bir parçasıydı.”
- Bazı şeylerde şiş ve içi boş bölüm:
“Geminin karnı. Şişenin karnı.”
- mide
“Karnım aç, elim ayağım donmuş gibi.”
- (mecaz)çten geçen, gönüldeki şey:
- (mecaz) Ahlaki açıdan kabul edilemeyen şeyleri kabullenme.
- Gelen ve yansımış dalgaların girişimiyle oluşan duraklı dalgalarda en büyük genlikte titreşen noktalar.
- form-ofkar (ad) sözcüğünün çekimi:
- form-oftamlayan tekil
- form-ofikinci tekil şahıs iyelik tekil
- form-ofkarı (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi
Biçimlerkarnı(accusative) · karınlar(plural)