/kaː.ˈtiɫ/, [kɑ.ˈtil]
KökenOsmanlı Türkçesi قاتل (kâtil), Arapça قَاتِل (ḳātil)
- kasten ve haksız yere insan öldüren kişi, kıyacı, cani
“Öldürdüğü güzele ağlayan bu katilin elleri kanlı, fakat gözyaşları temizdi.”
- öldürme
Biçimlerkatili(accusative) · katiller(plural) · katil(singular, nominative) · katiller(plural, nominative) · katili(singular, accusative) · katilleri(plural, accusative) · katile(singular, dative) · katillere(plural, dative) · katilde(singular, locative) · katillerde(plural, locative) · katilden(singular, ablative) · katillerden(plural, ablative) · katilin(singular, genitive) · katillerin(plural, genitive) · katilim(possessive, singular, first-person, nominative) · katillerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · katilimi(possessive, singular, first-person, accusative) · katillerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · katilime(possessive, singular, first-person, dative) · katillerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)