[kɑ.ˈlɛm]
KökenOsmanlı Türkçesi كلام, o da Arapça كَلَامْ.
- söyleme şekli, söyleme
- söz
- Başta Tanrı'nın varlığı, birliği, peygamberlik ve Âhiret olmak üzere İslamiyet'in ana ilkelerini konu edinen ilim.
- lahana
Biçimlerkelamı(accusative) · kelamlar(plural) · kelam(singular, nominative) · kelamlar(plural, nominative) · kelamı(singular, accusative) · kelamları(plural, accusative) · kelama(singular, dative) · kelamlara(plural, dative) · kelamda(singular, locative) · kelamlarda(plural, locative) · kelamdan(singular, ablative) · kelamlardan(plural, ablative) · kelamın(singular, genitive) · kelamların(plural, genitive) · kelamım(possessive, singular, first-person, nominative) · kelamlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · kelamımı(possessive, singular, first-person, accusative) · kelamlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · kelamıma(possessive, singular, first-person, dative) · kelamlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)