/ce.ˈmic/
- insanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü şekildeki sert organların genel adı
“Kemikten bir tahta gibi gıcırdayarak Nihat yerinden kalktı.”
- bu sert organdan, kemik yapılmış
Biçimlerkemiği(accusative) · kemikler(plural) · kemik(singular, nominative) · kemikler(plural, nominative) · kemiği(singular, accusative) · kemikleri(plural, accusative) · kemiğe(singular, dative) · kemiklere(plural, dative) · kemikte(singular, locative) · kemiklerde(plural, locative) · kemikten(singular, ablative) · kemiklerden(plural, ablative) · kemiğin(singular, genitive) · kemiklerin(plural, genitive) · kemiğim(possessive, singular, first-person, nominative) · kemiklerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · kemiğimi(possessive, singular, first-person, accusative) · kemiklerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · kemiğime(possessive, singular, first-person, dative) · kemiklerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)