KökenOsmanlı Türkçesi كرم (kerem) sözcüğünden devralındı, Arapça كَرَم (karam) sözcüğünden.
- Soyluluk.
- İyilik.
- Cömertlik.
Biçimlerkeremi(accusative) · keremler(plural) · kerem(singular, nominative) · keremler(plural, nominative) · keremi(singular, accusative) · keremleri(plural, accusative) · kereme(singular, dative) · keremlere(plural, dative) · keremde(singular, locative) · keremlerde(plural, locative) · keremden(singular, ablative) · keremlerden(plural, ablative) · keremin(singular, genitive) · keremlerin(plural, genitive) · keremim(possessive, singular, nominative) · keremlerim(possessive, plural, nominative) · keremimi(possessive, singular, accusative) · keremlerimi(possessive, plural, accusative) · keremime(possessive, singular, dative) · keremlerime(possessive, plural, dative)