/coˈnum/
- bir şehrin uzak ve yakın çevresiyle her türlü ilişkisini sağlayan ve şehrin gelişmesini etkileyen coğrafî şartların bütünü
- bir kişinin veya bir şeyin bir yerdeki durumu veya duruş şekli, pozisyon
“İnsanın tabiî konumunu en uygun biçim içinde devam ettirme tavrı, medenî bir yaşayış tuzağına düşmeden de gösterilebilir.”
- yeryüzünde bir noktanın enlem ve boylamları yardımıyla bulunan yeri, konuş
Biçimlerkonumu(accusative) · konumlar(plural) · konum(singular, nominative) · konumlar(plural, nominative) · konumu(singular, accusative) · konumları(plural, accusative) · konuma(singular, dative) · konumlara(plural, dative) · konumda(singular, locative) · konumlarda(plural, locative) · konumdan(singular, ablative) · konumlardan(plural, ablative) · konumun(singular, genitive) · konumların(plural, genitive) · konumum(possessive, singular, first-person, nominative) · konumlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · konumumu(possessive, singular, first-person, accusative) · konumlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · konumuma(possessive, singular, first-person, dative) · konumlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)