/lo.ˈkum/
KökenArapça رَاحَةْ اَلْحُلْقُومْ (rāḥat el-ḥulḳūm, “gırtlağı rahatlatan”)
- Şekerli nişasta eriyiğini pişirip hafif ağdalaştırarak yapılan, küçük küp veya dikdörtgen biçiminde kesilen şekerleme; kesme, latilokum
“Üsküdar'a gider iken bir mendil buldum / Mendilimin içine lokum doldurdum.”
Biçimlerlokumu(accusative) · lokumlar(plural) · lokum(singular, nominative) · lokumlar(plural, nominative) · lokumu(singular, accusative) · lokumları(plural, accusative) · lokuma(singular, dative) · lokumlara(plural, dative) · lokumda(singular, locative) · lokumlarda(plural, locative) · lokumdan(singular, ablative) · lokumlardan(plural, ablative) · lokumun(singular, genitive) · lokumların(plural, genitive) · lokumum(possessive, singular, first-person, nominative) · lokumlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · lokumumu(possessive, singular, first-person, accusative) · lokumlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · lokumuma(possessive, singular, first-person, dative) · lokumlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)