meˈcaz
KökenOsmanlı Türkçesi مجاز, Arapça مَجَاز (mecāz).
- bir ilgi veya benzetme sonucu gerçek anlamından başka anlamda kullanılan söz
- bir sözcüğü veya kavramı kabul edilenin dışında başka anlamlara gelecek biçimde kullanma, metafor
Biçimlermecazı(accusative) · mecazlar(plural) · mecaz(singular, nominative) · mecazlar(plural, nominative) · mecazı(singular, accusative) · mecazları(plural, accusative) · mecaza(singular, dative) · mecazlara(plural, dative) · mecazda(singular, locative) · mecazlarda(plural, locative) · mecazdan(singular, ablative) · mecazlardan(plural, ablative) · mecazın(singular, genitive) · mecazların(plural, genitive) · mecazım(possessive, singular, first-person, nominative) · mecazlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · mecazımı(possessive, singular, first-person, accusative) · mecazlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · mecazıma(possessive, singular, first-person, dative) · mecazlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)