[mekic]
KökenFrom Ottoman Turkish مكیك (mekik), from Persian مکوک (makôk).
Biçimlermekiği(accusative, definite) · mekikler(plural) · mekik(nominative, singular) · mekikler(nominative, plural) · mekiği(accusative, definite, singular) · mekikleri(accusative, definite, plural) · mekiğe(dative, singular) · mekiklere(dative, plural) · mekikte(locative, singular) · mekiklerde(locative, plural) · mekikten(ablative, singular) · mekiklerden(ablative, plural) · mekiğin(genitive, singular) · mekiklerin(genitive, plural) · mekiğim(first-person, nominative, singular) · mekiklerim(first-person, nominative, singular) · mekiğin(nominative, second-person, singular) · mekiklerin(nominative, second-person, singular) · mekiği(nominative, singular, third-person) · mekikleri(nominative, singular, third-person)