/meː.ˈmuɾ/
KökenOsmanlı Türkçesi مأمور
- devlet hizmetinde aylıkla çalışan kişi
“Kasabaya gelen her yeni memur ilk olarak beni tanır.”
- özel banka gibi iş yerlerinde aylıkla çalışan kişi
Biçimlermemuru(accusative) · memurlar(plural) · memur(singular, nominative) · memurlar(plural, nominative) · memuru(singular, accusative) · memurları(plural, accusative) · memura(singular, dative) · memurlara(plural, dative) · memurda(singular, locative) · memurlarda(plural, locative) · memurdan(singular, ablative) · memurlardan(plural, ablative) · memurun(singular, genitive) · memurların(plural, genitive) · memurum(possessive, singular, first-person, nominative) · memurlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · memurumu(possessive, singular, first-person, accusative) · memurlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · memuruma(possessive, singular, first-person, dative) · memurlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)