/me.taɫ/
- çok yüksek elektrik ve ısı iletkenliği, kendine özgü parlaklığı olan, oksijenli birleşimiyle çoğunlukla bazik oksitler veren element, ir
- bu maddeden, metal yapılmış, madenî
“Çıkardıkları metal kutuları, gazeteleri ve cam şişeleri ayrı ayrı çuvallara doldurup götürüyorlar.”
Biçimlermetali(accusative) · metaller(plural) · metal(singular, nominative) · metaller(plural, nominative) · metali(singular, accusative) · metalleri(plural, accusative) · metale(singular, dative) · metallere(plural, dative) · metalde(singular, locative) · metallerde(plural, locative) · metalden(singular, ablative) · metallerden(plural, ablative) · metalin(singular, genitive) · metallerin(plural, genitive) · metalim(possessive, singular, first-person, nominative) · metallerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · metalimi(possessive, singular, first-person, accusative) · metallerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · metalime(possessive, singular, first-person, dative) · metallerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)