[nɑ.ˈmɑz]
KökenOsmanlı Türkçesi نماز, Farsça نَمَاز.
- Müslümanların günde beş vakit yapmaları emredilen ve dua okuyarak kıyam, rükû, sücut, kuut denilen rükünlere göre Allah'a edilen bedenî ibadet.
Biçimlernamazı(accusative) · namazlar(plural) · namaz(singular, nominative) · namazlar(plural, nominative) · namazı(singular, accusative) · namazları(plural, accusative) · namaza(singular, dative) · namazlara(plural, dative) · namazda(singular, locative) · namazlarda(plural, locative) · namazdan(singular, ablative) · namazlardan(plural, ablative) · namazın(singular, genitive) · namazların(plural, genitive) · namazım(possessive, singular, first-person, nominative) · namazlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · namazımı(possessive, singular, first-person, accusative) · namazlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · namazıma(possessive, singular, first-person, dative) · namazlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)