/ne.ˈdim/, /ne.ˈdiːm/
KökenOsmanlı Türkçesi نديم, Arapça ْنَدِيم (nedīm).
- arkadaş, yakın dost
- Eskiden yüksek makamdaki kişileri hoş sözlerle, güzel fıkra, hikâye ve nüktelerle eğlendiren, sohbet arkadaşlığı yapan kimse.
Biçimlernedimi(accusative) · nedimler(plural) · nedim(singular, nominative) · nedimler(plural, nominative) · nedimi(singular, accusative) · nedimleri(plural, accusative) · nedime(singular, dative) · nedimlere(plural, dative) · nedimde(singular, locative) · nedimlerde(plural, locative) · nedimden(singular, ablative) · nedimlerden(plural, ablative) · nedimin(singular, genitive) · nedimlerin(plural, genitive) · nedimim(possessive, singular, first-person, nominative) · nedimlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · nedimimi(possessive, singular, first-person, accusative) · nedimlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · nedimime(possessive, singular, first-person, dative) · nedimlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)